Noyale była świętą z VI wieku, która prawdopodobnie pochodziła z Kornwalii lub Walii. Według lokalnej tradycji uciekła z ojczyzny, aby szukać samotnego życia w Armorice (starożytnej nazwie Bretanii), chcąc uniknąć niechcianego małżeństwa. Ostatecznie osiadła w pobliżu Bignan, gdzie stanęła w opozycji do tyrańskiego lokalnego pana imieniem Nezan. Po męczeńskiej śmierci zadanej przez władcę, mówi się, że niosła własną odciętą głowę do miejsca, w którym obecnie znajduje się Noyal-Pontivy.
Życie i męczeństwo

Szczegóły historyczne dotyczące jej życia są nieliczne, gdyż większość przekazów opiera się na lokalnych legendach. Jedna z tradycji opisuje ją jako księżniczkę, która uniknęła woli ojca, uciekając przez morze wraz ze swoją nianią. Po śmierci z rąk Nezana, miała ona przebyć kilka mil, trzymając własną głowę, zanim spoczęła w miejscu, gdzie znajduje się jej obecna relikwiarzowa sanktuarium.
Kult i tradycje

Jest czczona zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, a jej wspomnienie obchodzi się w różnych terminach, w tym 24 czerwca i 6 lipca. W lokalnym folklorze pełni rolę opiekunki przed chorobami, w szczególności przed migreną. Jest również patronką koni, co jest celebrowane podczas regionalnej pielgrzymki odbywającej się corocznie po święcie św. Jana.
