Notburga była austriacką chłopką z Tyrolu żyjącą pod koniec XIII wieku, uznawaną za świętą w Kościele katolickim. Urodzona około 1265 roku w Rattenberg, pracowała jako kucharka u hrabiego Henryka i była znana ze swojego oddania karmieniu ubogich. Jej zaangażowanie w działalność charytatywną, często polegającą na ratowaniu jedzenia z kuchni swojego pracodawcy, doprowadziło do jej zwolnienia. Jest czczona za pobożność oraz oddanie zarówno potrzebującym, jak i swoim późniejszym pracodawcom.
Życie i legendy


Po zwolnieniu ze stanowiska w Rattenberg, Notburga pracowała u rolnika w Eben am Achensee. Prosiła o pozwolenie na uczestnictwo w nabożeństwach przed niedzielami i świętami. Gdy jej pracodawca próbował zmusić ją do pracy w tych czasach, legenda głosi, że rzuciła sierp w górę, gdzie ten zawisł w powietrzu. Przed śmiercią w 1313 roku poprosiła, aby pochowano ją tam, gdzie para wołów ciągnących jej pogrzebowy wóz ostatecznie się zatrzyma.
Kult


Notburga została kanonizowana przez papieża Piusa IX w 1862 roku. Kościół katolicki wspomina ją 14 września. W sztuce religijnej często przedstawiana jest z sierpem, kwiatami lub kłosem zboża, niekiedy ukazana z sierpem unoszącym się w powietrzu, co ma symbolizować cud z jej życia.
