Norbert Cassinelli był włoskim kapłanem pasjonistą, który żył w latach 1829–1911. Urodzony w Carasco, wstąpił do seminarium w 1843 roku, a w 1847 roku dołączył do zakonu pasjonistów w pobliżu Lukki. W trakcie swojej służby zakonnej pełnił różne funkcje kierownicze, w tym funkcję przełożonego prowincjała, i był wysoko ceniony jako duchowy kierownik, spowiednik oraz kaznodzieja. Zapamiętano go szczególnie ze względu na relację duchową z nowicjuszem Gabrielem Matki Bolesnej, którego prowadził aż do śmierci młodego człowieka.
Życie i służba
Po święceniach kapłańskich w 1851 roku, Cassinelli służył jako wicemistrz nowicjuszy w Morrovalle. W okresie, gdy wspólnoty zakonne były rozproszone z powodu ustaw o supresji, pełnił funkcję przełożonego prowincjała i pomagał w zarządzaniu rozproszonymi członkami zakonu. Piastował ważne stanowiska w kongregacji, służąc jako drugi konsultor w Rzymie, a później jako przełożony prowincjał w latach 1887–1893.
Kult
Proces diecezjalny dotyczący jego sprawy rozpoczął się w 1960 roku. Po zakończeniu tego procesu w 1961 roku, został ogłoszony wyniosłym przez papieża Jana Pawła II 15 grudnia 1994 roku. Jego szczątki spoczywają na cmentarzu miejskim w Recanati, gdzie zmarł w 1911 roku.