Nonnus z Heliopolis był egipskim mnichem i biskupem żyjącym w V wieku. Pierwotnie należał do klasztoru tabennickiego założonego przez Pachomiusza, a ze względu na swój ascetyzm został wybrany na biskupa Edessy w 448 roku. Później sprawował urząd biskupa Heliopolis, gdzie przypisuje mu się nawrócenie trzydziestu tysięcy Arabów na wiarę chrześcijańską. Najbardziej znany jest z duchowego wpływu na Pelagię z Antiochii, którą prowadził ku życiu w cnocie.
Życie i posługa

Po pobycie w Edessie, Nonnus przeniósł się do siedziby w Heliopolis. Podczas zjazdu ośmiu biskupów w Antiochii, zwołanego w celu rozstrzygnięcia spraw kościelnych, jego kazanie w bazylice świętego Juliana głęboko poruszyło kobietę imieniem Pelagia. Dzięki jego wytrwałej modlitwie, była kurtyzana porzuciła dawny tryb życia i przyjęła wiarę chrześcijańską. Ostatnie trzy lata życia spędził ponownie w Edessie, gdzie zmarł w 471 roku.
Kult

Święty jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego wpływ został utrwalony w hagiografii Pelagii z Antiochii, której życie jest związane z jego duchowym przewodnictwem. Jest uznawany za wzór czystości oraz za skutecznego misjonarza wśród ludności arabskiej podczas swojego episkopatu.
