Nimatullah Kassab, znany również jako Al-Hardini, był libańskim maronickim mnichem, kapłanem i uczonym żyjącym w XIX wieku. Urodzony jako Youssef Kassab w 1808 roku, wstąpił do Libańskiego Zakonu Maronitów w 1828 roku, przyjmując monastyczne imię Nimatullah. Służył Kościołowi poprzez nauczanie, administrację i przewodnictwo monastyczne, kierując m.in. seministami, wśród których był przyszły święty Charbel Makhlouf. Rozpoznany ze swojej głębokiej duchowości i pobożności, prowadził życie modlitwy i służby aż do śmierci w Kfifane w 1858 roku. Jest czczony jako święty w Kościele katolickim.
Życie monastyczne
Po święceniach kapłańskich w 1833 roku, Kassab poświęcił się edukacji i obowiązkom monastycznym. Założył bezpłatne szkoły w Kfifan i Bhersaf oraz pełnił funkcję rektora seminariów. Choć piastował wysokie stanowiska administracyjne, w tym zasiadał w radzie generalnej i pełnił funkcję pomocnika opatów generalnych, odmówił objęcia stanowiska opata generalnego. Był znany ze swojej dyscypliny wewnętrznej oraz przywiązania do życia wspólnotowego ponad życie w odosobnieniu.
Kult i cuda
Po jego śmierci, podczas ponownego pochówku w 1864 roku, stwierdzono, że ciało Kassaba pozostało nienaruszone. Jest on wspominany ze względu na przypisywane mu liczne cuda, w tym uzdrowienia i prorocze ostrzeżenia, które ratowały życie. Wiele osób szukało jego wstawiennictwa przy jego grobie, a pojawiały się doniesienia o cudownych uzdrowieniach ze ślepoty i paraliżu. Jego wspomnienie obchodzi się 14 grudnia.