Nil Młodszy był żyjącym w X i XI wieku mnichem i opatem z Kalabrii, który ustanowił monastycyzm italo-bizantyjski w południowych Włoszech. Urodzony w rodzinie obrządku greckiego w Rossano, początkowo prowadził życie świeckie, lecz po chorobie zwrócił się ku ascetyzmowi. Postępował zgodnie z Regułą św. Bazylego, służąc jako pustelnik, a później jako przywódca monastyczny. Jest ceniony za swoją wiedzę teologiczną oraz wysiłki na rzecz utrzymania pokojowych relacji między różnymi tradycjami chrześcijańskimi za życia.
Życie i działalność
Po przyjęciu monastycyzmu Nil żył jako pustelnik, zanim przyciągnął naśladowców do Rossano. Aby uniknąć mianowania na biskupa, przeniósł się do Capui, gdzie pozostał przez piętnaście lat. Założył lub odnowił kilka klasztorów i utrzymywał kontakty ze wspólnotami benedyktyńskimi. W 1004 roku założył grecko-katolicki klasztor w Grottaferrata, służąc jako jego pierwszy opat aż do śmierci.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej, wschodnioortodoksyjnej oraz anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 26 września. Ze względu na jego związek z pismem monastycznym, jest uważany za patrona kaligrafów i skrybów. Wspólnota w Grottaferrata nadal przestrzega ustanowionego przez niego obrządku bizantyjskiego.