Nikolaj Winogradow był wschodnioortodoksyjnym kapłanem i męczennikiem świętym (hieromartyrem), urodzonym w Tyraspolu w 1868 roku. Wychowany w religijnej rodzinie, odebrał szerokie wykształcenie teologiczne w Kiszyniowie, zanim został święconym kapłanem w 1890 roku. Podczas swojej posługi w różnych wioskach oraz w mieście Jeliszawietgrad, służył zarówno jako duchowny, jak i nauczyciel prawa religijnego. W burzliwych latach porewolucyjnych był zagorzałym obrońcą kanonicznej struktury Kościoła, stawiając opór ówczesnym ruchom reformatorskim.
Życie i posługa
Po święceniach Winogradow służył w kilku wiejskich parafiach, w tym w Arbuzynce i Soszosostrowskim, gdzie często nauczał w lokalnych szkołach. W 1912 roku został rektorem kościoła cmentarnego św. Piotra i Pawła w Jeliszawietgradzie. Jego przywiązanie do tradycji religijnej doprowadziło do jego aresztowania przez władze radzieckie w 1931 roku. Po intensywnym przesłuchaniu i torturach fizycznych zmarł w więzieniu w grudniu 1931 roku.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycji prawosławnej, w szczególności w diecezji kropywnickiej. Jego wspomnienie obchodzi się 15 czerwca. Po ekshumacji jego szczątków w 2018 roku, zostały one przeniesione do klasztoru Elizawetyńskiego w Kropywnickim. Został oficjalnie kanonizowany na początku 2022 roku.