factograf
PL
Zaloguj się

premier Armenii od 2018 roku

Nikol Paszinian

  • 1 min czytania
  • W 70 językach
  • 22 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Nikol Paszinian

Nikol Paszinian to armeński polityk, od 2018 roku szesnasty i obecny premier Armenii. Dawniej dziennikarz, w 1998 roku założył własną gazetę, a później stał się czołową postacią opozycji. Kierował rewolucją armeńską w 2018 roku, która doprowadziła do ustąpienia rządu Serża Sarkisjana, a w 2020 roku poprowadził Armenię przez drugą wojnę o Górski Karabach. Jego kariera naznaczona jest zarówno silnym poparciem, jak i ostrą krytyką, zarówno w kraju, jak i za granicą.

Młodość i dziennikarstwo

Uścisk dłoni z premierem Armenii Paszinianem
Uścisk dłoni z premierem Armenii Paszinianem
Protestujący 1 marca 2008 roku
Protestujący 1 marca 2008 roku
Zarząd Kontraktu Obywatelskiego, grudzień 2013
Zarząd Kontraktu Obywatelskiego, grudzień 2013
Paszinian w 2014 roku
Paszinian w 2014 roku
Paszinian ogłasza swoją kandydaturę na premiera podczas wiecu Kontraktu Obywatelskiego na placu Wolności, 10 września 2016
Paszinian ogłasza swoją kandydaturę na premiera podczas wiecu Kontraktu Obywatelskiego na placu Wolności, 10 września 2016
Paszinian 13 kwietnia 2018 roku na placu Wolności w Erywaniu, na zakończenie dwutygodniowego marszu.
Paszinian 13 kwietnia 2018 roku na placu Wolności w Erywaniu, na zakończenie dwutygodniowego marszu.
Paszinian otoczony dziennikarzami w Erywaniu
Paszinian otoczony dziennikarzami w Erywaniu
7 obrazów

Paszinian urodził się w 1975 roku w Idżewanie, w prowincji Tawusz na północnym wschodzie Armenii. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Państwowym w Erywaniu, ale został usunięty przed ukończeniem studiów; sam przypisywał tę decyzję swojej działalności politycznej, podczas gdy uczelnia wskazywała na nieobecności. Pracę w dziennikarstwie rozpoczął w 1992 roku, a w 1998 roku założył dziennik „Oragir”. Gazeta była bardzo krytyczna wobec partii rywali i została zamknięta po procesie o zniesławienie w 1999 roku, kiedy to Paszinian został skazany na rok więzienia, co wywołało krytykę działaczy na rzecz praw człowieka.

Rewolucja i dojście do władzy

Paszinian przemawia do zwolenników przez megafon zgromadzonych przed Prokuraturą Generalną.
Paszinian przemawia do zwolenników przez megafon zgromadzonych przed Prokuraturą Generalną.
Prezydent Rosji Władimir Putin podczas trójstronnych rozmów z Nikolem Paszinianem i prezydentem Azerbejdżanu Ilhamem Alijewem w Soczi w Rosji, 31 października 2022
Prezydent Rosji Władimir Putin podczas trójstronnych rozmów z Nikolem Paszinianem i prezydentem Azerbejdżanu Ilhamem Alijewem w Soczi w Rosji, 31 października 2022
Nikol Paszinian, Ilham Alijew i przewodniczący Rady Europejskiej Charles Michel w Brukseli, 14 maja 2023
Nikol Paszinian, Ilham Alijew i przewodniczący Rady Europejskiej Charles Michel w Brukseli, 14 maja 2023
Paszinian w Kazachstanie, 8 listopada 2018
Paszinian w Kazachstanie, 8 listopada 2018
Paszinian i przewodnicząca Parlamentu Europejskiego Roberta Metsola w Brukseli, 20 października 2023
Paszinian i przewodnicząca Parlamentu Europejskiego Roberta Metsola w Brukseli, 20 października 2023
Paszinian z Ursulą von der Leyen i Antónem Costą 15 maja 2025
Paszinian z Ursulą von der Leyen i Antónem Costą 15 maja 2025
Paszinian i prezydent Rosji Władimir Putin podczas obchodów Dnia Zwycięstwa w Moskwie, 9 maja 2025
Paszinian i prezydent Rosji Władimir Putin podczas obchodów Dnia Zwycięstwa w Moskwie, 9 maja 2025
7 obrazów

Po spornych wyborach prezydenckich w 2008 roku Paszinian wziął udział w protestach, które zostały rozpędzone przez siły bezpieczeństwa, a następnie został skazany na więzienie; wyszedł na wolność w 2011 roku na mocy amnestii. W 2012 roku został wybrany do parlamentu, a później założył partię Kontrakt Obywatelski. Kierował rewolucją armeńską w 2018 roku, która zmusiła premiera Serża Sarkisjana do ustąpienia, i w maju tego roku został wybrany na p.o. premiera. Przedterminowe wybory parlamentarne wygrał jeszcze w tym samym roku.

Górski Karabach i późniejsze lata

Paszinian z Władimirem Putinem, Nursułtanem Nazarbajewem, Saadem Haririm i Szawkatem Mirzijojewem na Mistrzostwach Świata FIFA w Rosji, 14 czerwca 2018
Paszinian z Władimirem Putinem, Nursułtanem Nazarbajewem, Saadem Haririm i Szawkatem Mirzijojewem na Mistrzostwach Świata FIFA w Rosji, 14 czerwca 2018
Paszinian z Rumenem Radewem, Xi Jinpingiem, Sophie Szewardnadze, Władimirem Putinem, António Guterresem i Peterem Pellegrinim na Międzynarodowym Forum Ekonomicznym w Petersburgu, 7 czerwca 2019
Paszinian z Rumenem Radewem, Xi Jinpingiem, Sophie Szewardnadze, Władimirem Putinem, António Guterresem i Peterem Pellegrinim na Międzynarodowym Forum Ekonomicznym w Petersburgu, 7 czerwca 2019
Paszinian na trzeciej inauguracji Recepa Tayyipa Erdoğana, 3 czerwca 2023
Paszinian na trzeciej inauguracji Recepa Tayyipa Erdoğana, 3 czerwca 2023
Nikol Paszinian i Ali Laridżani w Iranie
Nikol Paszinian i Ali Laridżani w Iranie
Paszinian z prezydentem Azerbejdżanu Ilhamem Alijewem i prezydentem USA Donaldem Trumpem w Waszyngtonie, 8 sierpnia 2025
Paszinian z prezydentem Azerbejdżanu Ilhamem Alijewem i prezydentem USA Donaldem Trumpem w Waszyngtonie, 8 sierpnia 2025
Paszinian i katolikos Karekin II, grudzień 2018
Paszinian i katolikos Karekin II, grudzień 2018
Plakat na samochodzie w Erywaniu przedstawiający Paszinian, 2 maja 2018. Napis brzmi: „Nikol premier”
Plakat na samochodzie w Erywaniu przedstawiający Paszinian, 2 maja 2018. Napis brzmi: „Nikol premier”
7 obrazów

Paszinian poprowadził Armenię przez drugą wojnę o Górski Karabach, która trwała 44 dni i zakończyła się podpisaniem w listopadzie 2020 roku trójstronnego porozumienia o zawieszeniu broni. Wojna spowodowała dotkliwe straty ludzkie, materialne i terytorialne dla Armenii, a sposób, w jaki nią kierował, wywołał krytykę i protesty. Pozostał u władzy, a jego partia wygrała wybory w 2021 roku. Po nich podjęto starania o formalne porozumienie pokojowe z Azerbejdżanem, a w 2026 roku został ponownie wybrany.

W 70 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy