Niketas z Serres był prawosławnym nowomęczennikiem urodzonym w Epirze, konkretnie na Korfu, około 1800 roku. Po życiu zakonnym w Skicie Świętej Anny na Górze Athos, został ordynowany na diakona, a później na kapłana w klasztorze Świętego Pantelejmona. Podróżował przez regiony Drama i Serres, gdzie głosił wiarę chrześcijańską lokalnej ludności tureckiej. Jego działalność religijna doprowadziła ostatecznie do aresztowania i późniejszej śmierci w 1808 roku.
Życie i męczeństwo
Podczas pobytu w Serres, Niketas spotkał niepełnosprawnego muzułmańskiego pielgrzyma i obiecał mu uzdrowienie, jeśli przyjmie Chrystusa. Informacja o tym spotkaniu dotarła do jego nauczyciela, co skutkowało aresztowaniem świętego przez wojewodę Serres. Po uwięzieniu Niketas został stracony przez przebicie wieczorem w Wielką Sobotę, 4 kwietnia 1808 roku, w miejscu znanym jako Tzeriah–Pazar.
Kult
Pamięć o tym męczenniku jest czczona w Serres w Niedzielę św. Tomasza. W tradycji prawosławnej jest uznawany za nowomęczennika za swoją niezłomność w wierze w okresie panowania osmańskiego.