Nikasio Sycylijski był rycerzem joannitą i męczennikiem żyjącym w XII wieku. Urodzony na Sycylii w rodzinie Kameti, wraz z bratem Ferrandino wstąpił do Zakonu Świętego Jana Jerozolimskiego, składając śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa oraz zobowiązując się do służby wojskowej. Po wezwaniu do Ziemi Świętej w 1185 roku służył pielgrzymom i chorym. Zginął w 1187 roku podczas bitwy pod Hattin, gdzie został stracony po odmowie przejścia na islam.
Życie i śmierć

Nikasio wywodził się z rodu łączącego pochodzenie saraceńskie i normańskie. Jako brat świecki w Zakonie Joannitów pełnił funkcję kapitana armii. Podczas konfliktu pod Hattin został pojmany przez wojska Saladyna. Według przekazów historycznych został ścięty po odmowie porzucenia wiary. Niektóre tradycje sugerują, że mógł zostać pojmany i zabity podczas obrony Akki.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za męczennika. Jego kult jest szczególnie silny w Caccamo, które ogłosiło go swoim patronem w 1625 roku. Zapisy historyczne wskazują, że już w 1305 roku w Trapani istniał ołtarz poświęcony jemu. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 1 lipca.
