Nikanoł (ur. jako Nikołaj Kudriawcew w 1884 r.) był prawosławnym biskupem, który pełnił funkcję wikariusza diecezji moskiewskiej. Urodzony w Moskwie w rodzinie diakona, kontynuował zaawansowane studia teologiczne w Akademii Teologicznej w Moskwie, gdzie był wybitnym studentem. W 1911 roku został przełożonym klasztoru Nikolskiego, a w 1921 roku został konsekrnowany na biskupa Bogorodskiego. Zmarł w Moskwie w 1923 roku w wieku 39 lat po chorobie na gruźlicę.
Życie i posługa
Jako przełożony klasztoru Nikolskiego, Nikanoł był znaczącą postacią w życiu religijnym Moskwy. Był znany ze ścisłego przestrzegania ascetyzmu oraz udziału w debatach teologicznych. Na początku XX wieku uczestniczył w ważnych zgromadzeniach kościelnych, w tym w Radzie Przedkoncilowej oraz ogólnokrajowym kongresie mnichów. Jego przywództwo trwało również po mianowaniu go biskupem w 1921 roku.
Kult
Biskup jest uznawany za świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny na Emigracji, po kanonizacji w 1981 roku. Po jego śmierci jego grób na cmentarzu Semionowskim stał się miejscem kultu, gdzie wierni gromadzili się na nabożeństwa pamięci. Choć pierwotny cmentarz został później zniszczony, tradycje sugerują, że jego szczątki zostały przeniesione na cmentarz Preobrażenskij.