Nicolas Tabouillot był w XVIII wieku katolickim księdzem z Verdun, który stał się męczennikiem podczas rewolucji francuskiej. Urodzony w Bar-le-Duc w 1745 roku, służył jako proboszcz, zanim rząd rewolucyjny zażądał od duchowieństwa złożenia przysiąg. Ponieważ odmówił złożenia takiej przysięgi, został deportowany do Rochefort. Zmarł w lokalnym szpitalu w lutym 1795 roku w wyniku choroby oraz trudnych warunków podczas transportu. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim.
Życie i śmierć
Po wysłaniu do Rochefort, Tabouillot cierpiał z powodu trudnych warunków podczas transportu łodzią. Ostatecznie uległ chorobie w miejskim szpitalu 23 lutego 1795 roku. Jego ostatnie chwile naznaczone były ekstremalnym pragnieniem, gdyż jego prośby o wodę pozostawały bez odpowiedzi. Jego odmowa złożenia wymaganych przysiąg rewolucyjnych doprowadziła bezpośrednio do deportacji i późniejszej śmierci.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki czci go jako błogosławionego po jego beatyfikacji przez papieża Jana Pawła II 1 października 1995 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 23 lutego. Ponadto w drugiej połowie sierpnia w diecezji La Rochelle odbywa się pielgrzymka, aby upamiętnić księży deportowanych podczas rewolucji.