Nicola Mazza był włoskim kapłanem rzymskokatolickim i pedagogiem z Werony żyjącym w XIX wieku, który koncentrował się na pracy misyjnej i równości w edukacji. Znany jako „Don Congo” ze względu na dożywotnie zaangażowanie w ewangelizację Afryki Środkowej, nigdy nie udał się osobiście na ten kontynent, lecz zamiast tego organizował liczne ekspedycje misyjne. W trakcie swojej działalności przez ponad trzydzieści lat służył jako nauczyciel, opowiadając się za lepszym dostępem do edukacji, niezależnie od statusu ekonomicznego ucznia. Jego wpływ rozciągał się na wielu wybitnych duchownych, w tym Daniele Comboniego, któremu pomagał przygotować się do służby misyjnej.
Życie i praca

Urodzony w 1790 roku w rodzinie kupieckiej, Mazza kształcił się w domu ze względu na słabe zdrowie. Po święceniach w 1814 roku spędził dziesięciolecia na nauczaniu matematyki, fizyki i historii w Weronie. Był wysoko szanowany przez swoich uczniów i współpracowników za oddanie formacji chrześcijańskiej. W 1857 roku z sukcesem wysłał sześciu misjonarzy do Afryki Środkowej, wierząc, że miejscowa ludność najlepiej nadaje się do ewangelizowania własnych społeczności.
Kult

Proces uznania jego świętości rozpoczął się w latach 20. XX wieku i przez wiele dziesięcioleci przechodził przez kilka etapów dochodzenia. Po zatwierdzeniu jego pism duchowych i życiorysu, papież Franciszek ogłosił go Venerabile (czcigodnym) 3 czerwca 2013 roku. Tytuł ten został nadany po tym, jak Kościół potwierdził, że praktykował on cnoty heroiczne. Jego szczątki znajdują się obecnie w kościele San Carlo Borromeo w Weronie.
