Ni Haixia (1954–2012) był urodzonym na Tajwanie praktykiem medycyny tradycyjnej chińskiej, który w 1991 roku uzyskał na Florydzie licencję akupunkturzysty. Urodził się w Tajpej i ukończył Uniwersytet Soochow. Założył w Stanach Zjednoczonych kliniki medycyny tradycyjnej chińskiej oraz szkołę, a później otworzył kliniki na Tajwanie i w Chinach kontynentalnych. Jego publiczne wypowiedzi, często krytyczne wobec medycyny zachodniej, wywoływały znaczne kontrowersje.
Wczesne życie i kariera
Ni Haixia początkowo rozważał karierę gitarzysty rockowego, zanim zainteresował się medycyną tradycyjną, gdy pewien tekst pomógł w leczeniu choroby ginekologicznej jednego z członków rodziny. Po studiach pracował jako wróżbita, a później uczył się akupunktury u lekarza w Tajpej, praktykując w tym okresie bez licencji. W 1991 roku uzyskał na Florydzie licencję akupunkturzysty, gdzie otworzył klinikę, a w 1995 roku założył kolegium medycyny tradycyjnej chińskiej.
Uczniowie i późniejsza działalność
Ni Haixia nauczał akupunktury oraz klasycznych tekstów, takich jak Traktat o chorobach wywołanych zimnem i Istotne recepty ze Złotej Szkatuły. Otrzymał stanową nominację na Florydzie i poparł ustawę o akupunkturze w stanie Nebraska. W późniejszych latach otworzył kliniki w Tajpej, Nowym Tajpej i Shenzhen. Zmarł w Tajpej w styczniu 2012 roku, przy czym relacje na temat przyczyny śmierci były rozbieżne.
Kontrowersje
Ni Haixia spotykał się z krytyką za praktykowanie akupunktury bez licencji na Tajwanie oraz za poglądy odbiegające od wyników zachodnich badań medycznych. Kwestionował bezpieczeństwo szczepionek, podważał związek między genami a niektórymi nowotworami i twierdził, że witaminy sprzyjają rozwojowi raka. Jego wypowiedzi wywołały dyskusje na forach internetowych oraz w środowisku medycznym.