Neofit Urbnisski był w VII wieku dowódcą wojskowym pochodzenia perskiego, pierwotnie znanym jako Omar. Dowodząc wojskami emira Ahmada podczas kampanii przeciwko królestwu gruzińskiemu, spotkał mnichów z klasztoru Shio Mgvime. To spotkanie doprowadziło do głębokiej przemiany duchowej, co skłoniło go do porzucenia bogactw, władzy i stopnia wojskowego. Następnie przyjął chrześcijaństwo, wstąpił do klasztoru i przyjął zakonny imię Neofit, poświęcając życie służbie Chrystusowi.
Życie i nawrócenie

Po doświadczeniu tego, co uznał za wizje anielskie nad rzeką Kura, Omar wyrzekł się swojego świeckiego statusu. Wstąpił do klasztoru Shio Mgvime, gdzie został ochrzczony i żył jako pokorny mnich. Jego przejście ze stanu potężnego dowódcy do oddanego wyznawcy Chrystusa dopełniło się, gdy przyjął tożsamość sługi Chrystusa.
Śmierć i kult
Życie Neofita zakończyło się, gdy został zaatakowany przez zoroastryjskich napastników, podczas gdy modlił się samotnie w swojej celi. Pragnąc naśladować świętego Szczepana, przyjął swój los i został zabity przez ukamienowanie. Jest wspominany jako święty w tradycji prawosławnej i czczony corocznie 28 października.
