Nektariusz z Optiny był wschodniochrześcijańskim mnichem i kapłanem, który żył w latach 1853–1928. Urodzony jako Nikołaj Tichonow w Jełcu, został osierocony w młodym wieku i pracował w sklepie kupieckim, zanim w 1873 roku wstąpił do pustelni w Optynie. Pod duchowym przewodnictwem starców, takich jak Ambrosy i Anatoli, awansował w hierarchii monastycznej, stając się starcem duchowym w 1912 roku. Po zamknięciu klasztoru w 1923 roku został aresztowany i przebywał w kilku miejscach przed śmiercią w Cholmisczi.
Życie i służba

Po wczesnych latach pracy jako urzędnik, Nikołaj wstąpił do pustyni optińskiej, gdzie rozmowa ze starcem Ambrosym zainspirowała go do dożywotniego oddania się życiu monastycznemu. Został święcony na hierodiakona w 1894 roku, a później na hieromonacha. Do 1912 roku wspólnota monastyczna uznała jego dojrzałość duchową, wybierając go na starca. W 1920 roku przyjął wielką schemę, najwyższy stopień monastycyzmu.
Kult
Choć za życia był szanowany jako przewodnik duchowy, został oficjalnie uznany za świętego przez Kościół pod koniec XX wieku. Został ogłoszony świętym lokalnie w 1996 roku, a później włączony do ogólnego święta kościelnego wraz z dwunastoma innymi starcami optińskimi w 2000 roku. Jego relikwie zostały odnalezione w 1989 roku po odrodzeniu klasztoru w Optynie.
