Neagoe Basarab był hospodarem (wojewodą) Wołoszczyzny w latach 1512–1521, co stanowiło okres szczytowego wpływu rodu Craiovești. Pochodzący z wpływowej rodziny bojarskiej, doszedł do władzy po konfliktach politycznych z poprzednimi władcami. Poza przywództwem politycznym był znaczącym pisarzem, tworzącym wpływowe dzieła w języku cerkiewnosłowiańskim. Zapamiętano go jako dyplomatę dążącego do zjednoczenia sił chrześcijańskich oraz jako wielkiego fundatora prawosławnych klasztorów na całym Bałkanach.
Życie i rządy
Podczas swojego panowania Neagoe Basarab promował handel i rzemiosło, zarządzając jednocześnie relacjami z Węgrami. Dążył do zniwelowania różnic między prawosławiem a katolicyzmem, aby wzmocnić opór przeciwko Imperium Osmańskiemu. Był oddanym fundatorem Kościoła, powierzając w 1517 roku budowę klasztoru w Curtea de Argeș. Jego dziedzictwo literackie obejmuje dzieło dydaktyczne napisane dla syna, Teodosiusza, które porusza tematy etyki, filozofii i dyplomacji.
Kult
Kościół prawosławny w Rumunii kanonizował go na świętego w 2008 roku. Jest czczony w tradycjach wschodnioortodoksyjnej, katolickiej oraz orientalnej. Jego roczne święto obchodzone jest 26 września. Spoczywa w katedrze w Curtea de Argeș, gdzie jego dziedzictwo jako władcy i dobroczyńcy religijnego nadal jest uznawane.