Nayib Bukele to salwadorski polityk, który od 2019 roku sprawuje urząd 43. prezydenta Salwadoru. Karierę rozpoczynał w branży reklamowej, a do polityki wszedł w 2011 roku jako członek Frontu Wyzwolenia Narodowego im. Farabundo Martíego, później był burmistrzem Nuevo Cuscatlán, a następnie San Salvadoru. Po wykluczeniu z FMLN założył własną partię i w 2019 roku zdobył prezydenturę. Jego rządy cieszą się dużą popularnością, ale spotykają się też z krytyką dotyczącą cofania się demokracji i wolności prasy.
Wczesna kariera










Bukele założył firmę reklamową w 1999 roku i pracował w innej, należącej do jego ojca, Armanda Bukele Kattána. Obie firmy prowadziły kampanie polityczne dla Frontu Wyzwolenia Narodowego im. Farabundo Martíego. Od 2009 do 2012 roku kierował także Yamaha Motors El Salvador. W 2011 roku zapowiedział wejście do polityki, w 2012 roku wstąpił do FMLN, a w tym samym roku, w wieku 30 lat, został wybrany burmistrzem Nuevo Cuscatlán.
Prezydentura i polityka










Po odejściu z FMLN w 2017 roku Bukele założył partię Nuevas Ideas i wygrał wybory prezydenckie w 2019 roku, zdobywając 53 procent głosów. Wprowadził Plan Kontroli Terytorialnej, mający ograniczyć przemoc, a po krwawym weekendzie w 2022 roku rozpoczęto w całym kraju akcję przeciwko gangom, która doprowadziła do licznych aresztowań. Wskaźniki zabójstw gwałtownie spadły, choć oficjalne dane są kwestionowane. W 2021 roku nadał bitcoinowi status prawnego środka płatniczego, a w 2024 roku wygrał reelekcję po tym, jak sąd zinterpretował na nowo konstytucyjny zakaz sprawowania kolejnych kadencji.
Krytyka i popularność









Bukele pozostaje w El Salvadorze bardzo popularny, a jego poparcie według doniesień utrzymywało się powyżej 75 procent przez całą prezydenturę. Krytycy wskazują na spadek wolności prasy i wskaźników demokratycznych, w tym na zaklasyfikowanie kraju przez Economist Intelligence Unit jako reżimu hybrydowego. W 2020 roku wysłał żołnierzy do Zgromadzenia Ustawodawczego, co opozycja określiła jako autozamach. Późniejsze zmiany konstytucyjne z 2025 roku umożliwiły nieograniczoną reelekcję i wydłużenie kadencji prezydenckiej.
