Natalis z Ulsteru, znany również jako święty Naile, był irlandzkim mnichem żyjącym w VI wieku, w okresie wczesnego chrześcijaństwa w Irlandii. Jako uczeń Kolumba, założył kilka klasztorów na terenie Ulsteru, w tym ośrodki w Inver, Kinawley oraz na wyspie Devenish. Pełnił funkcję opata w wielu miejscach, w tym szczególnie na wyspie Devenish, gdzie zastąpił świętego Molaise. Był synem Aenghusa, potomka Lughaidha, króla Munsteru; zmarł w 564 roku.
Życie i działalność
Po duchowym szkoleniu u boku Kolumba, Natalis stał się znaczącym przywódcą monastycznym. Założył liczne klasztory w całym regionie Ulsteru, w tym opactwo w Inver oraz ośrodek w Kinawley. Jego przywództwo rozciągało się na wyspę Devenish, gdzie przejął stanowisko po świętym Molaise. Relacje historyczne, takie jak Topographia Hibernica autorstwa Jerzego z Walii, wspominają o nim w narracji dotyczącej klątwy, która przemieniła mieszkańców wioski w wilki.
Kult i dziedzictwo
Święty jest wspominany w tradycji katolickiej 27 stycznia. W pobliżu kościoła w Kinawley zachowała się studnia upamiętniająca jego pamięć, a zapisy historyczne wskazują, że aż do XIX wieku przechowywano tam uchwyt jego dzwonu. Jego życie zostało udokumentowane w hagiografii spisanej około 1520 roku, która dostarcza dalszych szczegółów na temat jego działalności religijnej oraz roli jako fundatora klasztorów.