Natalia z Kordoby była chrześcijańską męczennicą żyjącą w IX wieku w Kordobie w okresie kalifatu Umajadów. Wraz z mężem Aureliuszem i swoimi krewnymi początkowo żyła jako tajna chrześcijanka, udając wyznawczynię islamu, aby uniknąć wykrycia. Po publicznym pokazaniu chrześcijańskiego cierpienia przez inną osobę, Natalia i jej towarzysze zdecydowali się otwarcie wyznać swoją wiarę, co doprowadziło do ich aresztowania i późniejszej egzekucji przez ścięcie w 852 roku.
Życie i śmierć
Podczas prześladowań zainicjowanych przez kalifa Abd al-Rahmana II, Natalia i jej mąż Aureliusz mieszkali w Kordobie. Byli częścią grupy, w skład której wchodzili również ich kuzyni, Feliks i Liliosz, którzy na zewnątrz udawali muzułmanów. Po byciu świadkami publicznej kary wymierzonej chrześcijaninowi, grupa zaniechała pozorowania. Zostali ostatecznie aresztowani wraz z syryjskim diakonem imieniem Jerzy i straceni 27 lipca 852 roku.
Kult
Natalia jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Wspomina się ją jako jedną z wielu męczenników Kordoby, którzy zginęli za swoje przekonania religijne. Jej wspomnienie obchodzone jest corocznie 27 lipca, w rocznicę jej śmierci.