Narte Velikonja był słoweńskim pisarzem i prawnikiem, który żył w latach 1891–1945. Urodzony w Predmeja, studiował prawo w Wiedniu, a później pracował w rządzie prowincjonalnym w Lublanie. Był znaczącą postacią literacką, tworzącą poezję oraz prozę realistyczną, która często koncentrowała się na psychologicznych zmaganiach robotników rolnych i realiach życia na płaskowyżu leśnym Trnovo. Podczas II wojny światowej był zaangażowany w działalność charytatywną Winter Relief i tworzył literaturę sprzeciwiającą się Frontowi Wyzwolenia.
Kariera literacka

Zaczynając jako poeta, Velikonja przeszedł do pisania realistycznej prozy. Jego nowele często przedstawiały trudności dzierżawców rolnych i robotników fizycznych. Do jego znaczących dzieł należą zbiór Naš pes, zawierający opowiadania z jego dzieciństwa, oraz Besede, który zgłębia słoweńskie życie wiejskie. Skomponował również kilka sztuk ludowych dla teatru i w późniejszym okresie życia pisał opowiadania humorystyczne.
Śmierć i dziedzictwo
Po zakończeniu II wojny światowej Velikonja został aresztowany przez tajną policję i stanął przed procesem pokazowym za swoją działalność wojenną. Został stracony w Lublanie w czerwcu 1945 roku. Choć jego dzieła były niegdyś ograniczane przez władze, jego wyrok został ostatecznie uchylony przez słoweński sąd najwyższy w 2015 roku. Obecnie jest uznawany za sługę Bożego w tradycji katolickiej.
