Narcyz Turchan był polskim franciszkaninem i kapłanem, który żył w latach 1879–1942. Urodzony w Wieliczce, wstąpił do zakonu franciszkanów w 1899 roku, a później złożył śluby wieczyste we Lwowie. W trakcie swojej posługi służył różnym wspólnotom w kilku miastach, w tym we Lwowie i Włocławku. Podczas niemieckiej okupacji Polski kontynuował opiekę duszpasterską nad swoimi parafianami mimo ryzyka. Jego oddanie doprowadziło do aresztowania, a ostatecznie zmarł w obozie koncentracyjnym Dachau.
Życie i posługa
Po ukończeniu formacji zakonnej Narcyz sprawował posługę kapłańską w wielu miejscach, takich jak Przemyśl i Kraków. W 1936 roku został mianowany przeorem klasztoru we Włocławku. Po okupacji Polski pozostał oddany swojej wiernej owcy, wykonując nieautoryzowane obowiązki duszpasterskie po swoim pierwszym aresztowaniu. Ta wytrwałość doprowadziła do drugiego aresztowania w 1941 roku, po którym został skierowany do obozu koncentracyjnego Dachau.
Kult
Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim. 13 czerwca 1999 roku papież Jan Paweł II beatyfikował go wraz z 108 innych polskich męczenników. Kościół katolicki wspomina go 12 czerwca.