Narcyz Putz był polskim księdzem katolickim, który sprawował posługę w różnych parafiach przed śmiercią w obozie koncentracyjnym Dachau. Urodzony w Sierakowie w 1877 roku, został święcimowany w 1902 roku, a większość swojej posługi spędził w Poznaniu i Bydgoszczy. Podczas II wojny światowej został aresztowany przez niemieckie władze okupacyjne, a ostatecznie trafił do kilku obozów koncentracyjnych, w tym do Mauthausen. Jest uznawany za męczennika i został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1999 roku.
Życie i posługa
Po ukończeniu studiów w Poznaniu, Putz służył jako wikariusz w kilku miejscowościach, w tym w Boruszynie i Szamotułach. W 1920 roku został proboszczem parafii Najświętszego Serca Jezusa w Bydgoszczy, gdzie koncentrował się na wspieraniu polskich parafian. Później, w 1925 roku, przeniósł się do tej samej parafii w Poznaniu i w 1937 roku został mianowany kanonikiem diecezji poznańskiej.
Męczeństwo
Po aresztowaniu przez siły niemieckie w 1939 roku, Putz został przeniesiony do obozu koncentracyjnego Mauthausen, gdzie pracował w kamieniołomach. Następnie został przeniesiony do Dachau, gdzie zmarł w grudniu 1942 roku. Jest wspominany jako jeden ze 108 polskich męczenników beatyfikowanych podczas wizyty papieskiej w Warszawie w 1999 roku.
Kult
Kościół katolicki czci go jako błogosławionego męczennika. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 12 czerwca.