Musa Rzymianka była młodą świętą chrześcijańską żyjącą w V wieku. Według tradycji doświadczyła boskiej wizji, w której objawiła jej się Najświętsza Maryja Panna, oferując jej możliwość życia pośród grupy świętych dziewic. Po tym spotkaniu dziewczyna poświęciła się życiu modlitwy i powagi, rezygnując z typowych dla dzieci zabaw i śmiechu. Ta duchowa przemiana doprowadziła do jej wczesnej śmierci, która była postrzegana jako przejście do boskiej obecności.
Życie i śmierć

Po otrzymaniu od Najświętszej Maryi Panny wskazówek, aby unikać świeckich rozproszeń, Musa poświęciła się nieustannej modlitwie. Jej rodzice byli zaskoczeni nagłą zmianą jej zachowania. Dwudziestego piątego dnia jej okresu pobożności zachorowała. Trzydziestego dnia miała ponownie ujrzeć Najświętszą Maryję Pannę i zmarła, co sygnalizowało jej gotowość do dołączenia do niebiańskiego orszaku, który sobie wyobraziła.
Kult
Opis jej życia został zachowany przez jej brata, Prova, który przekazał tę historię Grzegorz Dialog. Narracja ta została później przekazana przez jego archidiekona, Piotra. W tradycji prawosławnej wspomina się ją 16 maja (29 maja według kalendarza juliańskiego).
