Mundus był szkockim opatem żyjącym w X wieku, który sprawował władzę w regionie Argyll. Uznawany za misjonarza i człowieka modlitwy, zarządzał znaczącym klasztorem i założył kilka innych w całym prowincji. Relacje historyczne opisują go jako wzór chrześcijańskiej doskonałości, znany ze surowego trybu życia i oddania obecności Bożej. Choć niektóre starsze źródła okazjonalnie mylą go z wcześniejszym irlandzkim świętym Fintanem Munnu, tradycyjnie identyfikuje się go jako odrębną postać, która zmarła około 962 roku.
Życie i działalność
Jako wpływowy przywódca w Argyll, Mundus był ceniony za gorliwe głoszenie ewangelii oraz za oddanie życiu w ciszy i odosobnieniu. Przypisuje mu się założenie wielu klasztorów oraz pozostawienie maksym duchowych skupionych na łagodności i powszechnej braterskiej miłości. Jego nauki i przykład służyły jako drogowskaz dla wielu wyznawców za jego życia.
Kult
Święty jest wspominany 15 kwietnia. Jego pamięć jest zachowana dzięki różnym poświęceniom kościołów w Argyleshire, gdzie był niegdyś czczony jako główny patron. Wyspa Eilean Munde jest również kojarzona z jego imieniem, a znajdują się na niej ruiny małej kaplicy poświęconej jemu.