Morok był dziewiątkwiecznym przywódcą religijnym, który pełnił funkcję opata Dunkeld, zanim został biskupem Dunblane. Jako misjonarz z wczesnej celdyckiej wspólnoty chrześcijańskiej (Culdee), został odnotowany w Breviarium Aberdonense. Jego historyczna obecność jest zachowana dzięki kilku kościołom nazwanym na jego cześć, w tym Kilmorick i Kilmorack, oraz dzięki liturgicznej służbie ułożonej zgodnie ze starożytnymi rytuałami szkockimi.
Życie i kariera
Wywodzący się z misyjnej grupy Culdee, Morok awansował na stanowisko opata wspólnoty w Dunkeld. Później przeszedł do roli biskupa w diecezji Dunblane. Po jego śmierci kościół poświęcony jemu w parafii cywilnej Leckropt został ostatecznie przekazany diecezji Dunblane. W 1260 roku budynek zawierający jego szczątki został przekazany wiosce Cambuskenneth w ramach rekompensaty za utracone dziesięciny.
Kult i dziedzictwo
Pamięć o Moroku jest podtrzymywana poprzez specyficzne tradycje religijne i lokalne zabytki. Król Jakub IV uczestniczył w nabożeństwach w poświęconym mu kościele co najmniej sześć razy między 1497 a 1507 rokiem. Kościół w Leckropt został przeniesiony w obecne miejsce w 1824 roku po reformacji. Jego imię pozostaje powiązane z różnymi miejscami, a w celu upamiętnienia go stworzono nabożeństwo według starego rytuału szkockiego.