factograf
PL
Zaloguj się

Chrześcijański kapłan i męczennik z IV wieku

Montanus

Montanus był chrześcijańskim kapłanem z Singidunum, położonego na terenie dzisiejszego Belgradu, który żył pod koniec III i na początku IV wieku. Podczas prześladowań prowadzonych przez cesarza Dioklecjana i jego współcesarza Galeriusza, on oraz jego żona Maksyma uciekli do Sirmium, aby uniknąć lokalnych władz. Po schwytaniu przez rzymskich żołnierzy, Montanus odmówił wyrzeczenia się wiary lub składania ofiar bałwochwalczym idolom, zachowując oddanie Jezusowi Chrystusowi mimo starań namiestnika Probusa, który próbował go do tego przekonać.

Męczeństwo

W 304 roku Montanus i Maksyma zostali sprowadzeni na most nad Sawą, aby stanąć przed sądem. Gdy Maksyma odmówiła porzucenia wiary lub wywarcia nacisku na męża, by ten odrzucił swoją wiarę, namiestnik nakazał ich egzekucję, aby ich odwaga nie inspirowała lokalnych tłumów. Małżeństwo zostało zabite i wrzucone do rzeki, gdzie ich ciała zostały później odnalezione przez współwyznawców.

Kult

Relikwie męczenników zostały ostatecznie przeniesione do Rzymu i złożone w sanktuarium świętej Pryscylli. W nowszych wiekach relikwie Maksymy były przenoszone między różnymi miejscami, w tym do Rzymu i Ohio. Montanus i jego żona są upamiętniani w tradycjach sprzed schizmy, a Kościół prawosławny obchodzi ich święto 26 marca.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy