Monas był biskupem Mediolanu, który sprawował rządy w diecezji od końca III wieku do początku IV wieku. Służąc najpierw jako prezbiter, a później jako arcybiskup, jego przewodnictwo poprzedzało episkopat Miroclesa. Choć szczegóły historyczne dotyczące dokładnych lat jego sprawowania urzędu pozostają nieliczne, jest on uznawany za świętego w Kościele katolickim. Jego pamięć jest zachowana dzięki jego znaczeniu religijnemu w Mediolanie oraz związkom z lokalnymi tradycjami w Corbettcie.
Życie i śmierć

Mało jest dokumentacji dotyczącej konkretnego życia Monasa. Prawdopodobnie rozpoczął swoją kadencję jako biskup pod koniec III wieku, być może około 283 roku, i sprawował ten urząd aż do czasu krótko przed 313 rokiem. Po śmierci 25 marca został pochowany w pobliżu kościoła świętego Witalisa w Mediolanie, w sąsiedztwie obecnej bazyliki Sant'Ambrogio.
Relikwie i kult
Relikwie Monasa zostały odkryte 12 października podczas episkopatu Arnulfa II. Początkowo zostały przeniesione do kościoła świętego Witalisa, lecz w 1576 roku święty Karol Boromeusz przeniósł je do katedry w Mediolanie. Jest on również związany z parafią w Corbettcie, gdzie w XVII wieku odnowiono kaplicę poświęconą jemu.
