Monaldo z Ancony był franciszkaninem i misjonarzem żyjącym w XIII wieku, który udał się do Armenii, aby głosić wiarę chrześcijańską. Urodzony w Ankonie, ostatecznie osiadł w regionie Erzincan, gdzie pracował wśród lokalnej ludności. Jest uznawany za męczennika za swoje przekonania religijne; został stracony wraz z dwoma innymi bratmi, Francesco da Petriolo i Antonio Cantoni, po tym jak ich kazania wywołały znaczne niepokoje wśród lokalnych władz.
Życie i śmierć
Podczas głoszenia w Erzincan, Monaldo i jego towarzysze wygłaszali cotygodniowe kazania, które coraz bardziej rzucały wyzwanie lokalnym władzom religijnym. Doprowadziło to radę starszych i imamów do nakazania ich egzekucji za uznane za obrazę ich prawa. Podczas trzeciego tygodnia Wielkiego Postu bracia zostali aresztowani i sprowadzeni na plac publiczny. Po ostatecznym wyznaniu wiary zostali straceni przez tłum poprzez poćwiartowanie i ścięcie.
Kult
Kościół ormiański czci go jako świętego, a Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Patriarcha ormiański uwzględnił męczenników w swoim oficjalnym katalogu i ustanowił post w wigilię ich śmierci. Lokalna tradycja głosi, że w miejscu ich grobu niewidomy odzyskał wzrok, a ich relikwie zostały przeniesione w uroczystej procesji w kwietniu roku, w którym zginęli.