Monaldo Iustinopolitanus był franciszkaninem, teologiem i ekspertem w dziedzinie prawa kanonicznego oraz cywilnego żyjącym w XIII wieku. Urodzony około 1210 roku w regionie Koper, prawdopodobnie studiował prawo w Bolonii lub Padwie przed wstąpieniem do zakonu franciszkanów. Pełnił ważne funkcje kierownicze, w tym sprawował zarząd nad prowincją dalmatyńską oraz zarządzał klasztorami w Triestcie i Koprze. Najbardziej znany jest ze swojego wpływowego dzieła prawno-teologicznego, Summa Monaldina, które dotyczyło spraw pokutnych i etyki handlu. W tradycji franciszkańskiej czczony jest jako błogosławiony.
Życie i dzieło


Po studiach Monaldo wstąpił do zakonu franciszkanów i pełnił różne funkcje, w tym jako kustosz w Koprze. Jego najważniejszym wkładem intelektualnym była Summa Monaldina, kompleksowy tekst obejmujący zagadnienia prawne i pokutne. Znaczna część tego dzieła analizuje powiązania między handlem a etyką cywilną. Jego pisma pozostawały istotnym punktem odniesienia dla historii prawa i służyły jako kluczowy dokument dla chrześcijańskiej tożsamości regionu Istrii.
Kult i dziedzictwo


Choć nie został oficjalnie ogłoszony świętym przez Kościół katolicki, jest czczony jako błogosławiony w tradycji franciszkańskiej, a jego wspomnienie obchodzi się 9 listopada. Po jego śmierci około 1280 roku wzrosła lokalna pobożność, co doprowadziło do umieszczenia jego szczątków na ołtarzu w celu publicznej czci. Jego relikwie były wielokrotnie przenoszone z powodu zmian politycznych, aż w końcu zostały przeniesione do Triestu.
