Mojszesz Rzymski był rzymskim kapłanem żyjącym w III wieku, który pełnił funkcję przywódcy kolegium kapłanów. Po śmierci papieża Fabiana I podczas prześladowań nakazanych przez cesarza Decjusza, Kościołem rzymskim zarządzała grupa duchownych, a nie pojedynczy biskup. Ze względu na podeszły wiek i wysoki status, Mojszesz został wybrany na przewodniczącego tej kolegialnej administracji. Żył w okresie intensywnych napięć religijnych i ostatecznie zmarł w 251 roku po uwięzieniu.
Życie i przywództwo
W połowie III wieku Kościół rzymski mierzył się ze znaczną niestabilnością spowodowaną prześladowaniami cesarskimi. Podczas gdy wielu wyznawców porzuciło wiarę, aby przetrwać, Mojszesz reprezentował umiarkowaną frakcję, która starała się zrozumieć tych, którzy wyrzekli się swoich przekonań. Stanowisko to wywoływało tarcia z bardziej nieugiętymi członkami wspólnoty. Choć nie zginął bezpośrednio za wiarę, jest wspominany jako męczennik ze względu na swoją rolę w tym trudnym okresie.
Kult
Mojszesz jest uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, prawosławnym, anglikańskim oraz w kościołach przed schizmą. Jego przywództwo podczas krytycznego okresu przejściowego w historii Kościoła rzymskiego przyczynia się do jego historycznego i religijnego znaczenia.