Mociusz był chrześcijańskim kapłanem pochodzenia rzymskiego, który żył w Amfipolii w Macedonii. Podczas prześladowań prowadzonych przez cesarza Dioklecjana rzucił wyzwanie pogańskim tradycjom, wzywając wyznawców Dionizosa do nawrócenia na chrześcijaństwo. Po zniszczeniu posągu bóstwa został poddany surowym próbom, w tym umieszczeniu w rozżarzonym piecu oraz konfrontacji z dzikimi zwierzętami, lecz żadna z nich nie wyrządziła mu krzywdy. Ostatecznie został stracony przez ścięcie w Bizancjum.
Życie i męczeństwo
Podczas głoszenia w Macedonii, Mociusz skonfrontował się z tymi, którzy świętowali festiwal Dionizosa, wzywając ich do pokuty i chrztu. W następstwie jego działań w świątyni, został postawiony przed namiestnikiem Laodikii. Mimo poddawania torturom i wrzucenia do pieca, pozostał nieuszkodzony. Nawet gdy wystawiono go na działanie lwów, zwierzęta rzekomo odmówiły ataku na niego, co skłoniło lud do prośby o jego uwolnienie, zanim został wysłany do Bizancjum na egzekucję.
Dziedzictwo i kult
Jest wspominany jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej dnia 11 maja. W Konstantynopolu cesarz Anastazj I zbudował dużą późnorzymską cysternę, którą nazwano na jego cześć. Ponadto, według przekazów, Konstantyn I wzniósł kościół poświęcony jemu nad świątynią Zeusa, który w późniejszych wiekach przechodził kilkakrotne przebudowy.