Mo Chua z Balla, znany również jako Crónán mac Bécáin, był irlandzkim świętym żyjącym w VII wieku. Urodzony w irlandzkiej rodzinie, został wychowany w opactwie Bangor po tym, jak został zabrany z domu przez Comgalla. Po okresie życia pustelnika założył klasztor w Balla w prowincji Connacht. Jest wspominany ze względu na swoje starania o zachowanie niezależności duchowieństwa od lokalnej celtyckiej szlachty oraz za liczne legendarne czyny dokonane na terenie Irlandii.
Życie i działalność
Po edukacji w Bangor, Mo Chua został wydalony z powodu swoich poglądów na relacje między Kościołem celtyckim a lokalnymi systemami klanowymi. Założył klasztor w Monaghan, zanim w wieku trzydziestu pięciu lat przeniósł się do Connacht. Tam żył jako pustelnik, dopóki lokalny wódz, Eochaidh Minnech, nie przekazał mu ziemi pod założenie klasztoru w Balla. Rezydował tam przez kilka dziesięcioleci aż do śmierci w 637 roku.
Legendy
Wiele opowieści przypisuje mu cuda, takie jak stworzenie mostu nad jeziorem Lough Conn za pomocą swojej pastorały lub przebicie góry, aby dostarczyć wodę do młyna. Jest on również związany z Żółtą Pastorałą, laską, która miała wchłonąć kolor zarazy. Inne legendy wspominają o nawracaniu podróżnych oraz o wykorzystaniu ruchomej świętej studni do wskazania drogi do miejsca założenia klasztoru.
Kult
Kościół katolicki upamiętnia go 30 marca, w rocznicę jego śmierci. Jego dziedzictwo jest fizycznie zaznaczone przez ruiny założonego przez niego klasztoru oraz okrągłą wieżę w Balla, którą lokalna tradycja łączy z cudownym wydarzeniem dotyczącym kamiennego muru.
