Mirokles był arcybiskupem Mediolanu na początku IV wieku, sprawującym rządy w tym mieście do około 316 roku. Pełnił swoją funkcję biskupią w przełomowym okresie Cesarstwa Rzymskiego, a konkretnie w czasie, gdy edykt mediolański ustanowił tolerancję religijną. Zapisy historyczne wskazują, że był aktywnym uczestnikiem ważnych zgromadzeń kościelnych, w tym soboru laterańskiego w 313 roku oraz soboru zachodnich biskupów w Arles w 314 roku. Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim.
Życie i działalność

Choć szczegóły biograficzne pozostają nieliczne, Mirokles kierował kościołem mediolańskim za panowania Konstantyna I. Po wydaniu edyktu mediolańskiego zainicjował budowę basilica vetus, pierwszej katedry w mieście. Przypisuje mu się również założenie kościoła San Vittore al Corpo, aby uczcić męczennika Wiktora Maura. Jego przewodnictwo zbiegło się w czasie z wielkimi debatami dotyczącymi donatyzmu, na które odpowiadał poprzez udział w kilku ważnych soborach kościelnych.
Kult
Kościół katolicki czci Miroklesa jako świętego. Jest on wspominany corocznie, a jego wspomnienie przypada 3 grudnia. Jego szczątki zostały złożone w Mediolanie w kościele San Vittore al Corpo, w miejscu, które – jak uważa się – sam założył.
