Mirian III Iberijski był władcą z IV wieku, który ustanowił chrześcijaństwo oficjalną religią państwową swojego królestwa. Urodzony w Imperium Sasanidów, został osadzony na tronie iberyjskim przez perskiego króla Bahrama II, aby zapewnić wpływy sasanidzkie na Kaukazie. Jako założyciel dynastii Chozroidów, jego panowanie oznaczało znaczącą zmianę dla regionu, odchodzącą od tradycji zoroastryjskich w stronę tożsamości chrześcijańskiej. Jest wspominany ze względu na nawrócenie dzięki misyjnej działalności Nino oraz wysiłki na rzecz centralizacji władzy królewskiej poprzez nową wiarę.
Życie i panowanie
Mirian należał do irańskiego rodu Mihranidów i służył jako wasal Imperium Sasanidów. Po okresie dominacji perskiej zmienił swoje nastawienie polityczne na Rzym. Tradycyjne przekazy sugerują, że był gorliwym poganinem, dopóki nagły mrok podczas polowania nie doprowadził do jego nawrócenia. Po przyjęciu wiary pracował nad zintegrowaniem praktyk chrześcijańskich z zarządzaniem Iberią, co obejmowało redystrybucję dóbr z dawnych pogańskich świątyń na rzecz szlachty i Kościoła.
Kult i dziedzictwo
Uznany za świętego przez Gruziński Kościół Prawosławny, jest często nazywany Świętym Równym Apostołom. Jego dziedzictwo religijne obejmuje szerzenie chrześcijaństwa w całym królestwie oraz budowę katedry w Mcchecie. Tradycyjnie wierzy się, że Mirian i jego żona Nana zostali pochowani w klasztorze Samtavro, gdzie ich grobowce pozostają dziś ważnymi miejscami dla pielgrzymów i odwiedzających.