Minnborinus z Kolonii był irlandzkim opatem, który żył w Niemczech pod koniec X wieku. Prowadząc grupę misjonarzy z Irlandii, przybył do Kolonii, gdzie został mianowany przez arcybiskupa Warina na przełożonego opactwa św. Marcina. Sprawował funkcję przełożonego tej wspólnoty monastycznej od 974 roku aż do śmierci w sierpniu 986 roku. Jego przywództwo pomogło ustanowić znaczącą irlandzką obecność w krajobrazie religijnym miasta.
Życie i przywództwo
Po podróży z Irlandii do Niemiec, Minnborinus został ustanowiony opatem opactwa św. Marcina (miejsce, w którym obecnie znajduje się kościół Wielkiego św. Marcina). Zarządzał opactwem i jego irlandzką wspólnotą misyjną przez dwanaście lat. Po jego śmierci przywództwo w klasztorze przejął jego rodak, Kilian z Kolonii.
Kult i dziedzictwo
Ponieważ opactwo było uznawane za fundację irlandzką, w okolicach powstało wiele poświęceń dla irlandzkich postaci świętych, w tym kilka kościołów i kaplic czczących świętą Brygidę. Minnborinus jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, a jego wspomnienie obchodzi się 18 lipca.