Miliau był bretońskim świętym i księciem, który żył pod koniec V lub na początku VI wieku. Jako syn króla Budica, sprawował ostatecznie zwierzchnictwo nad Leonem. Znany ze swojej sprawiedliwości i hojności, był opiekunem ubogich, często przedstawianym, jak dzieli się swoim płaszczem z potrzebującymi. Według lokalnej legendy jego panowanie charakteryzowało się siedmioletnim okresem, w którym ziemia pozostawała żyzna mimo braku deszczu lub śniegu. Został ostatecznie zamordowany przez swojego brata, Rivoda.
Życie i legenda
Miliau jest patronem wsi Guimiliau i jest uważany za istotną postać w tradycji bretońskiej. Choć ramy czasowe dotyczące jego dokładnej epoki są przedmiotem debat, legendy opisują go jako sprawiedliwego przywódcę. Był żonaty z Haurille, a ich synem był św. Melar. Jego życie zakończyło się męczeństwem, gdy został ścięty przez swojego brata; wydarzenie to miało miejsce około 531 roku.
Kult
Święty jest szczególnie czczony w Guimiliau i pełni rolę patrona Trébeurden. W sztuce religijnej bywa czasem przedstawiany jako cefalofor – postać trzymająca własną odciętą głowę. Wyznawcy tradycyjnie przywoływali jego imię, prosząc o ulgę w reumatyzmie. Jego wspomnienie obchodzi się 27 października.