Mikołaj Rusca był włoskim księdzem urodzonym w 1563 roku w Bedano, który służył w diecezji Como. Po ukończeniu studiów teologicznych w Mediolanie, został święcimiony w 1587 roku i sprawował urząd archiprezbitera w Sondrio. Podczas swojej posługi dążył do utrzymania postanowień Soboru Trydenckiego i przeciwdziałał rosnącym wpływom protestantyzmu. Jego życie zakończyło się w 1618 roku w Thusis po tym, jak został aresztowany pod fałszywymi zarzutami o przemoc wobec ministrów protestanckich, a następnie zmarł po kilku dniach tortur.
Życie i posługa

Urodzony w szlacheckim rodzie Rusconi, Rusca studiował teologię w Mediolanie w latach 1580–1587. Po święceniach sprawował urząd archiprezbitera w Sondrio aż do śmierci. Był głęboko zaangażowany w obronę nauk katolickich przeciwko wzrostowi znaczenia protestantyzmu w Europie. Choć wcześniej został uniewinniony z zarzutów o nietolerancję religijną w 1608 roku, jego ostatnie aresztowanie w 1618 roku doprowadziło do śmierci w wyniku tortur.
Kult
Kościół katolicki uznał Ruscę za męczennika, zauważając, że zmarł z nienawiści do wiary. Jego formalna sprawa beatyfikacyjna rozpoczęła się w 1934 roku, a został oficjalnie beatyfikowany przez kardynała Angelo Amato w imieniu papieża Franciszka w 2013 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 4 września. Jego beatyfikacja spotkała się z pewną krytyką ze strony lokalnych grup protestanckich w Gryzonii, co skłoniło przywódców religijnych do wezwań na rzecz pojednania.
