Mikołaj Charytonowicz Popow był prawosławnym kapłanem, który sprawował posługę w Imperium Rosyjskim pod koniec XIX i na początku XX wieku. Urodzony w 1864 roku w Uriupinsku, był synem wybitnego badacza i założyciela muzeum. Po ukończeniu studiów teologicznych służył jako diakon, a później kapłan, nauczając religii w lokalnych szkołach. Kontynuował swoją posługę pasterską podczas wojny domowej w Rosji aż do aresztowania i późniejszego wykonania wyroku przez trybunał rewolucyjny w 1919 roku.
Życie i posługa


Po ukończeniu edukacji w Donieckim Seminarium Teologicznym, Popow został ordynowany na diakona, a następnie na kapłana. Służył w różnych miejscach, w tym w wiosce Migulińska, gdzie nauczał Prawa Bożego. W 1901 roku został rektorem kościoła św. Jana Teologa w Wierchnio-Gnutowie. Mimo wybuchu konfliktu cywilnego, pozostał oddany swojej parafii aż do aresztowania po chorobie.
Śmierć i kult

W marcu 1919 roku, po aresztowaniu przez lokalny komitet rewolucyjny, Popow został skazany na śmierć przez trybunał na stacji Morozowska. Przed egzekucją napisał ostatnią wiadomość do swojej rodziny, prosząc ich o wybaczenie jego wrogom i jego nadchodzącej śmierci. Został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2006 roku jako nowomęczennik. Jego wspomnienie obchodzi się 13 marca oraz 26 marca.
