Miguel de Cervantes Saavedra (1547–1616) był hiszpańskim pisarzem uważanym powszechnie za największego twórcę w języku hiszpańskim i jednego z czołowych powieściopisarzy świata. Najbardziej znany jest z powieści Don Kichot, dwuczęściowego dzieła często uznawanego za pierwszą nowożytną powieść. Znaczną część życia spędził w względnym ubóstwie i zapomnieniu, a wiele z jego wczesnych utworów zaginęło. Jego wpływ jest tak wielki, że język hiszpański bywa nazywany językiem Cervantesa.
Młodość i niewola



Wiele szczegółów z życia Cervantesa pozostaje niepewnych, w tym jego pochodzenie i wygląd. Urodzony około 29 września 1547 roku w Alcalá de Henares, przenosił się wraz z rodziną po różnych miejscowościach Hiszpanii, gdy jego ojciec popadał w długi. W 1569 roku, po wydaniu nakazu aresztowania w związku z wyzwaniem na pojedynek, opuścił Hiszpanię, a następnie wstąpił do pułku hiszpańskiej marynarki wojennej. W 1571 roku został ranny w bitwie pod Lepanto, tracąc władzę w lewej ręce. W 1575 roku wpadł w ręce piratów z Barbarii i przez pięć lat przebywał w niewoli, zanim został wykupiony.
Najważniejsze dzieła



Po powrocie do Madrytu Cervantes pracował jako agent zaopatrzeniowy, a później jako poborca podatkowy na rzecz rządu, jednocześnie pisząc. Jego pierwsza znacząca powieść, La Galatea, ukazała się w 1585 roku. Pierwsza część Don Kichota została opublikowana w 1605 roku, a druga w 1615 roku. Do jego dorobku należą także Nowele egzemplarne, długi poemat zatytułowany Podróż na Parnas oraz zbiór sztuk i intermediów. Jego ostatnia powieść, Trudy Persilesa i Sigismundy, ukazała się pośmiertnie w 1617 roku.
