Michał z Ulumbo (Mikael Ulumboeli) był syryjskim mnichem żyjącym w VI wieku, uznawanym za świętego przez Gruziński Kościół Prawosławny. Pochodził z Syrii, gdzie wstąpił do klasztoru założonego przez mnicha Jana. Został wybrany jednym z dwunastu uczniów, którzy wraz ze swoim przywódcą opuścili syryjską pustynię. Po pobycie na górze Zaden udał się do Kartlii, aby kontynuować swoją misję religijną, ostatecznie osiadając w klasztorze, który założył w Ulumbo.
Życie i misja

Po opuszczeniu syryjskiej pustyni Michał przebywał na górze Zaden wraz ze wspólnotą pod przewodnictwem Jana. Zgodnie z instrukcjami swojego mentora, wraz z kilkoma innymi mnichami udał się do północnej Kartlii. Tam współpracował z biskupem Ise z Cilkani w prowadzeniu działalności misyjnej. Swoje ostatnie dni spędził w klasztorze, który założył w Ulumbo, gdzie ostatecznie zmarł.
Kult
W hagiografii prawosławnej Michał jest czczony jako wzór czystej prawdy i uczciwości. Wspomina się go jako osobę prowadzącą ascetyczny tryb życia, co przyniosło mu wśród miejscowej ludności sławę świętego ascety i cudotwórcy. Jego wspomnienie obchodzone jest 1 lipca.
