Metranus z Aleksandrii był chrześcijańskim męczennikiem, który żył w Egipcie w II i III wieku. Urodzony w Aleksandrii, przeżył okres intensywnych napięć religijnych w Imperium Rzymskim. Podczas prześladowań następujących po edykcie wydanym przez cesarza Decjusza w 249 roku, stał się celem pogańskiego tłumu. Odmawiając wyrzeczenia się wiary lub oddania czci pogańskim bóstwom, poniósł gwałtowną śmierć z rąk lokalnej ludności, stając się znaczącą postacią we wczesnej historii chrześcijaństwa.
Życie i śmierć
Według przekazów historycznych Metranus był starszym mężczyzną mieszkającym w Aleksandrii. Podczas okresu prześladowań pod panowaniem cesarza Decjusza został schwytany przez rozgniewany tłum. Tłum żądał, aby bluźnierzył przeciwko swojemu Bogu i oddawał cześć pogańskim bogom, lecz on odmówił uległości. W rezultacie został brutalnie zaatakowany kijami i gwoźdźmi, a ostatecznie zabity kamieniami poza miastem.
Kult
Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim. Jego pamięć jest zachowana w Martyrologium Rzymskim, a wcześniej odnotowano go w Martyrologium Usuarda z IX wieku. Kościół upamiętnia jego święto 31 stycznia. W ikonografii religijnej często jest identyfikowany poprzez kamienie, które stanowią jego główną atrybut ze względu na sposób śmierci.