Metody z Tesaloniki był bizantyjskim duchownym, misjonarzem i arcybiskupem żyjącym w IX wieku. Urodzony w Tesalonice około 815 roku, pracował u boku swojego brata Cyryla, aby ewangelizować wczesnych Słowian. Bracia ci są słynni z opracowania alfabetu głagolickiego, który umożliwił zapis staro-cerkiewno-słowiański. Ich wysiłki na rzecz zapewnienia liturgii w rodzimym języku ludów słowiańskich pomogły ustanowić trwałe fundamenty religijne i kulturowe w Państwie Wielkomorawskim i poza jego granicami.
Działalność misyjna


W 863 roku Metody i jego brat udali się do Państwa Wielkomorawskiego na prośbę księcia Rastysława. Aby ułatwić nauczanie chrześcijaństwa, przetłumaczyli teksty liturgiczne, w tym Ewangelie i Psalmy, na język staro-cerkiewno-słowiański. W pracy tej wykorzystali pismo głagolickie, którego współtworzenie mieli na koncie. Mimo oporu ze strony niemieckich duchownych, którzy preferowali łacinę, bracia starali się zachować jedność religijną poprzez swoje innowacje językowe i wiedzę prawną.
Kult i dziedzictwo


Metody jest czczony jako święty w kilku tradycjach, w tym w katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzi się 8 maja. W 1980 roku papież Jan Paweł II ogłosił go, wraz z Cyrylem, współpatronem Europy. Jego praca nad opracowaniem słowiańskiej liturgii pozostawiła trwały ślad w życiu religijnym ludów słowiańskojęzycznych, gdyż wiele tradycji nadal używa języka cerkiewno-słowiańskiego w swoich nabożeństwach.
