Menignos był zwijaczem tkanin z miasta Pariae w regionie Hellespontu, który żył w czasach prześladowań za panowania cesarza Decjusza. Po byciu świadkiem cudownego uwolnienia chrześcijan z więzienia, otwarcie sprzeciwił się cesarskiemu dekretowi. Skonfrontował się z lokalnym urzędnikiem, niszcząc rozkaz cesarza, aby zamanifestować swoją wiarę w Jezusa Chrystusa. Ten akt nieposłuszeństwa doprowadził do jego aresztowania i późniejszej męczeńskiej śmierci, czyniąc go uznanym świętym w tradycji prawosławnej.
Życie i męczeństwo
Podczas ery prześladowań decjańskich, Menignos był świadkiem boskiej interwencji, która uwolniła uwięzionych chrześcijan. Po tym wydarzeniu odważnie rzucił wyzwanie władzy lokalnego władcy, rozrywając cesarski mandat. Za odmowę posłuszeństwa prawom cesarza poddano go surowym torturom, w tym wieszaniu oraz drapaniu żelaznymi grzebieniami. Pozostał niezłomny w swojej wierze, nawet gdy oferowano mu szansę na ucieczkę poprzez złożenie ofiary bożkom, ostatecznie spotykając się z egzekucją przez ścięcie.
Kult
Kościół prawosławny czci Menignosa jako męczennika. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 22 listopada. Po jego śmierci wyznawcy potajemnie zabrali jego ciało z miejsca egzekucji, aby zapewnić mu modlitewny pochówek.