Menasz z Samnium był pustelnikiem żyjącym w VI wieku, którego życie i cnoty zostały opisane przez papieża Grzegorza Wielkiego. Mieszkając w regionie Samnium, jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Większość informacji historycznych na temat jego istnienia pochodzi z pism papieża, który opublikował relację z życia tego świętego w swoim dziele z VI wieku, Dialogach.
Życie i przekaz
Głównym źródłem historycznym na temat Menasza są Dialogi, zbiór opowiadań opublikowany około 593 roku przez papieża Grzegorza Wielkiego. Tekst ten stanowi główne źródło wiedzy o życiu pustelnika, który w VI wieku zamieszkiwał prowincję Samnium.
Kult
Kościół katolicki czci Menasza 11 listopada. Jego imię widnieje w Martyrologium rzymskim, w którym jest wymieniony jako pustelnik, którego cnoty wychwalał papież Grzegorz. Jego wspomnienie pozostaje spójne we wszystkich wydaniach Martyrologium, w tym tych reprezentujących tradycję trydencką.