Menas z Egiptu był chrześcijańskim żołnierzem i pustelnikiem żyjącym w III wieku w Imperium Rzymskim. Urodzony w pobliżu Memfis, początkowo służył w armii rzymskiej, zanim wybrał życie ascetyczne na pustyni. Ostatecznie został zamordowany jako męczennik w Frygii za odmowę wyrzeczenia się wiary. Uznawany za ważnego świętego koptyjskiego, jest czczony jako cudotwórca ze względu na liczne relacje o cudach dokonywanych za jego wstawiennictwem. Jego życie i późniejsze męczeństwo uczyniły go postacią szeroko czczoną w różnych tradycjach chrześcijańskich.
Życie i męczeństwo
Urodzony w 285 roku, Menas był synem ascetycznych rodziców. Po śmierci ojca wstąpił do służby wojskowej, osiągając wysoki stopień. Szukając bardziej duchowej egzystencji, spędził pięć lat jako pustelnik. Po objawieniu boskim wyznał swoją chrześcijańską wiarę lokalnemu władcy, co doprowadziło do jego egzekucji. Tradycja głosi, że jego ciało przez trzy dni po śmierci pozostawało nietknięte przez ogień.
Kult i dziedzictwo
Po śmierci jego szczątki zostały zwrócone do Egiptu, gdzie złożono je w pobliżu jeziora Mariout. Miejsce to stało się ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym po tym, jak pojawiły się tam doniesienia o cudownych uzdrowieniach. Jest czczony jako patron kupców i podróżnych. Archeolodzy odkryli różne ampułki pielgrzymkowe z jego wizerunkiem, co ilustruje jego szeroką popularność w całym basenie Morza Śródziemnego i poza nim.