Memnon z Efezu był metropolitą w V wieku, który odegrał aktywną rolę podczas trzeciego soboru ekumenicznego. Jako wybitny przywódca w Efezie, był bliskim sojusznikiem Cyryla Aleksandryjskiego podczas sporów teologicznych tamtej epoki. Poza swoimi obowiązkami administracyjnymi, jest uznawany za pisarza i teologa. Jego rządy charakteryzowały się znaczącą polityką kościelną, w tym zaangażowaniem w formalne protesty przeciwko Janowi z Antiochii podczas obrad soboru.
Kariera kościelna
Podczas soboru efeskiego Memnon wspierał stanowiska Cyryla Aleksandryjskiego. Udostępnił swój pałac biskupi na potrzeby drugiego posiedzenia soboru. Podczas czwartego posiedzenia dołączył do Cyryla w wniesieniu formalnego protestu przeciwko Janowi z Antiochii, który zorganizował osobne spotkanie, aby ich potępić. Warto zauważyć, że Nestoriusz oskarżał Memnona o powodowanie opóźnień w rozpoczęciu soboru.
Sukcesja i konflikt
Relacje Memnona z kapłanem imieniem Bassianus były podobno napięte z powodu zazdrości. Próbując usunąć go z obecnego stanowiska, Memnon starał się wyświęcić Bassianusa na biskupa Ewazy. Jednak Bassianus odrzucił to powołanie. Po śmierci Memnona w 443 roku, Bassianus ostatecznie został jego następcą w wyniku nieprawidłowego procesu w 444 roku.