Memmiusz był biskupem i prezbiterem żyjącym w III wieku, który służył jako pierwszy lider diecezji w Châlons-sur-Marne, położonej w Galii. Według tradycji historycznej był rzymskim obywatelem, który otrzymał święcenia od świętego Piotra, zanim został wysłany, aby nawrócić lokalną ludność na wiarę chrześcijańską. Jest uznawany za fundatora swojej diecezji, a jego siostra, święta Poma, również jest czczona jako święta.
Życie i działalność
Memmiusz żył pod koniec III wieku, a jego życie przypadało w przybliżeniu na lata 250–300. Jako misjonarz odegrał kluczową rolę w ustanawianiu chrześcijaństwa w swoim regionie. Podczas gdy niektóre tradycje łączą go z epoką świętego Piotra, inne relacje historyczne, takie jak te autorstwa Flodoarda, sugerują, że był współczesnym Sykstusa, biskupa Reims.
Kult
Święty jest wspominany 5 sierpnia. Jego sława świętości została odnotowana przez Grzegorza z Tours, który zapisał, że jego sługa został uzdrowiony z gorączki po tym, jak Grzegorz modlił się przy grobie Memmiusza. Jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego dziedzictwo jest dzielone z jego następcami, Donacjanem i Domicjanem, którzy również byli czczeni jako święci.