Melitta była chrześcijańską misjonarką i dziewicą z Brescii żyjącą w II wieku, za panowania cesarza Antoninusa Piusa. Służąc w trackim mieście Marcjanopolis, starała się nawracać pogan na chrześcijaństwo, co doprowadziło do jej aresztowania przez lokalnego namiestnika, Antiochusa. Mimo prób przekonania jej przez wpływowe kobiety do wyrzeczenia się wiary, pozostała nieugięta, a ostatecznie nawróciła własną żonę namiestnika, zanim została stracona za swoją wiarę.
Życie i męczeństwo

Pochodząca z hiszpańskiego regionu Asturia, Melitta udała się do Tracji, aby głosić ewangelizację. Jej kazania oraz niszczenie pogańskich idoli wywołały znaczne niepokoje wśród lokalnych władz. Po odmowie porzucenia swoich przekonań, została skazana na śmierć przez Antiochusa. Została ścięta wraz z żoną namiestnika, która nawróciła się dzięki świadectwu Melitty. Później chrześcijanin imieniem Akacjusz odnalazł jej szczątki i przetransportował je na wyspę Lemnos w celu pochówku.
Kult
Jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jej święto liturgiczne obchodzone jest corocznie 16 września. Wspomina się ją jako wzór apostolskiego zapału i niezłomnego oddania wierze.
