Melanc był frankijskim prelatem, który sprawował urząd arcybiskupa Rouen w dwóch różnych okresach między 577 a 601 rokiem. Mianowany przez króla Chilperyka I na następcę Pretekstata, później został zesłany do willi w Vaudréi pod rządami króla Guntrama. Relacje historyczne, w tym pisma Grzegorza z Tours, sugerują, że był zaangażowany w napięcia polityczne związane ze śmiercią swojego poprzednika. Ostatecznie odzyskał swoje stanowisko w Rouen dzięki wsparciu królowej Fredegundy i sprawował urząd aż do śmierci około 601 lub 604 roku.
Życie i kariera
Po usunięciu Pretekstata, Melanc objął przewodnictwo w archidiecezji Rouen w 577 roku. Zmiany polityczne doprowadziły do jego przesiedlenia do Vaudréi, gdzie przebywał wśród członków dworu sprzeciwiających się poprzedniemu arcybiskupowi. Po śmierci Pretekstata w 586 roku, Melanc został przywrócony na stanowisko lidera archidiecezji. Kronikarze, tacy jak Orderyk Witale, opisują go jako łagodnego i sprawiedliwego pasterza swojego ludu.
Kult
Uznany za świętego, jego kult rozprzestrzenił się z Francji do Włoch pod wpływem normandzkim. Podczas gdy średniowieczne martyrologia przypisywały mu daty 16 stycznia oraz 22 października, współczesna tradść czci go 16 stycznia. Jego szczątki pierwotnie spoczywały w kościele św. Piotra w Rouen, jednak zostały utracone w wyniku najazdów wikingów w Normandii.